Dende hai anos descubrimos que as fronteiras entre videoarte e videoclip eran moito menos definidas do que en principio parecía. De feito en 1999 con Dualidad, un vídeo para Prozack, obtivemos varios premios de vieocreación, mentres que o vídeo foi producido baixo as premisas dun videoclip convencional, iso si, encargado por unha discográfica independente como era Elefant Records.
Isto animounos a seguir a traballar no campo do videoclip e a videocreación, tratándoos sempre coma algo inseparable, aínda que en moitos casos o videoclip non nos permitise saír duns estándares preconcebidos.

A chegada de internet á música e o conseguinte descalabro das discográficas fixo que os orzamentos e condicións de traballo no noso país caesen en picado, ata chegar a un punto na actualidade no que poucos artistas teñen orzamentos razoables para producir os seus vídeos, e no que as expectativas e esixencias á hora de traballar con orzamentos ridículos fixéronse inasumibles.

Neste punto, xa hai anos que comezamos a traballar con músicas de encarga, para producir pezas de vídeo que experimentaban a hibridación entre formatos como a videodanza, o trailer de películas, a creación de vídeo en tempo real e o videoclip, e froito disto xurdiron traballos como Estiven en Galicia e lembreime de ti, e A25 horas do crack, A Millonaria.

Outra cuestión que levounos a buscar novos formatos e formas de traballo, foi que no mundo do videoclip, o director non é o “dono” do vídeo. O videoclip pertence á discográfica, e legalmente non tes dereito a programalo nin difundilo sen o seu permiso, tampouco participas de ningún dos beneficios que este xere, nin tan sequera en concepto de dereitos de autor, xa que a SGAE non considera por defecto ao director dun videoclip autor do mesmo.

Ante un panorama no que apenas se cobra por facer un videoclip (cando se cobra), non tes liberdade creativa, non se che considera autor do mesmo, e non tes control sobre a vida do vídeo… ¿ten sentido seguir facéndoos?.

Cremos que non, e que é necesario buscar novos camiños e plataformas de creación, para unha forma de traballar que sempre nos emocionou, e na que cremos: poñer imaxes á música.

O único requisito é que non deben de superar os dous minutos.
No se aceptan versions, remixes, arranxos, nin cancions cuxa maior parte estéa baseada en sampleos de outros artistas.

Técnicamente, preferimos recibilas en formato MP3 a 192kbps.

Como non hai unha definición concreta para un videoclip, imos contarvos os trazos creativos e de formato que poden facer especiais os vídeos deste proxecto. Así como as nosas pretensións.

Duración.
Establecemos unha duración de dous minutos, que se afasta bastante da duración estándar dun videoclip, e da súa canción en versión radio edit, para adaptalo ás parrillas de tv, que é de 3:30*min.

Directrices creativas.
Cando dirixes un videoclip, sempre tes que te adaptar á imaxe, traxectoria e gustos do músico, así como ao seu plan de marketing.
En Iconoscopio, seremos libres de facer o vídeo que consideremos, e NUNCA nos veremos condicionados por cuestións de mercado ou marketing. É dicir, non nos interesa o que quere o grupo, interésanos facer un vídeo artisticamente e creativamente interesante, á marxe do mercado e das limitacións que este impón.
Neste sentido pautas como “que salgan os músicos”, “que teña ritmo”, “que a cantante salga guapa” ou chorradas maiores que tivemos que sufrir ata agora, non se terán en conta.O músico non vai influír no proceso creativo do vídeo, de igual modo que nós non imos influír no proceso creativo do músico.
Iso si, o músico poderá opinar cos seus comentarios en todo momento, do mesmo xeito que calquera outra persoa. Isto si que nos interesa.

Nun principio Iconoscopio recibiu apoio da GADIC (Axencia Galega dás industrias culturais), esta permitiunos poñer en marcha o proxecto, e mantelo en funcionamento durante uns meses. A partir de aquí, nós a título persoal, e o apoio de Esferobite (a nosa produtora) serán a base para buscar novas vías de financiamento mediante patrocinios, publicidade, mostras, expos, venda de materiais, etc. En parte unha das motivacións deste proxecto é a de buscar novas canles creativas e tamén de explotación e rendibilización dos nosos traballos. Sobre todo nun momento no que o videoclip e o vídeo de creación deben de reinventarse para buscar novas canles de financiamento, á marxe dos tradicionais, que demostraron ser caducos, ineficientes e sobre todo non promover a creatividade.

Nós, utilizaremos a música para crear o vídeo, e obviamente usaremos o vídeo segundo as nosas necesidades.

Cremos que é un sistema de copago bastante xusto, onde ambos sairemos beneficiados.

No entanto, na primeira fase do proxecto, e ao dispor de financiamento, andamos a barallar a posibilidade de facer pequenos pagos ao músico. É posíbel que fose a primeira vez na historia audiovisual que un músico cobra por que lle realicen un vídeo, xa que o habitual é todo o contrario

No futuro, en función de como se desenvolvan as vías de financiamento do proxecto, non se descarta repartir beneficios se os houber. Aínda que de momento non podemos prometer nin comprometernos a nada, máis aló de facer un vídeo como compensación, que non é pouco.

Pódese participar de diferentes xeitos:

Enviando unha canción.
É a vía principal de colaboración. Buscamos cancións a partires das que crear pezas de vídeo experimental.
Podes enviar unha canción a través do Formulario de envío

Comentando ou suxerindo o que queiras.
Os comentarios están abertos en calquera entrada do videoblog. Podes comentar a túa opinión sobre un vídeo, unha canción ou calquera entrada que fagamos. TODAS serán benvidas.

O equipo técnico que traballarán en cada vídeo será variábel, e irase comunicando en cada caso, fóra diso a dirección que sempre será de DSK.